Эсэ Веніяміна Міхайлавіча Айзенштадта «Я гляжу в себя», напісанае ў першыя дні жніўня 1978 г. у дзвюх частках, кожная з якіх прысвечаная яго даўно памерлым бацьку і маці, іх «наведванню» яго па чарзе. Гэты тэкст створаны ў даволі незвычайным жанры, дзе асабістыя ўспаміны аўтара пераплятаюцца з яго псіхадынамічнымі перажываннямі, і ўяўляе сабой свайго роду хроніку яго «відзенняў». Публікуецца паводле рукапісу, які захоўваецца ў Беларускім дзяржаўным архіве-музеі літаратуры і м

Гісторыя Галі Клумавай, жонкі вядомага мінскага доктара. У артыкуле прадстаўлены рэдкія дакументы адпаведнай эпохі.

Тры Тадэвушы Корзаны (інжынер, лекар, гісторык) - радавод беларускай шляхты

Шклоў і яўрэі: крыніцазнаўчы і гістарыяграфічны постскрыптум. Перспектывы паглыбленага радаводу. Публікацыі Веніяміна Блажэннага і пра яго (бібліяграфія і нэтаграфія).

Бацька і маці ў яго паэзіі. Радавод Айзенштадтаў у выглядзе пакаленнага роспісу і схемы.

Спачатку асобна пра Айзенштадтаў і Шэршэвераў. Хто яны і адкуль? А потым – пра сямейны саюз паміж імі.

продкі Віктара Цоя па прамой мужчынскай лініі яго маці Валянціны Васільеўны, народжанай Гусевай, паходзілі з дзяржаўных сялян вёскі Ісакаўшчына Стайкаўскай воласці Гарадоцкага павета Віцебскай губерні. І хоць пераважную частку насельніцтва Гарадоцкага павета складалі беларусы, сяляне Гусевы належалі да этнічнага анклаву вялікаросаў, г.зн. былі рускімі.